Inmiddels zo’n jaar of twee, schat ik, kijk ik niet meer
naar commerciële tv-zenders. Exploitanten van commerciële zenders verkopen
kijkers aan reclamemakers. Ik wens niet te worden verkocht. Kijkers nemen het voor
lief dat ze vanuit zwart-witbeelden van een appèl van ontklede Joden uit de film Schindler’s
List in een oogwenk in een reclameboodschap voor gekleurde was terecht komen. Ik begrijp dat niet. Hoe
hoger de dichtheid van hun kritiekloze kijkgedrag, hoe meer John de Mol verdient.
En verdienen doet ie.
Helaas kan ik ook naar de niet-commerciëlen steeds minder
ergernisvrij kijken. Pauw en Witteman met hun zelfingenomen bijdehante scoringsdrift
en de inzet van voice-overs maken mijn haren grijs.
