Biarritz

Biarritz

De bol waarop ik woon, is immens groot.

Ik zie haar achterover hellen.

Voor mij ligt het aldoor deinen,

lucht wordt ijler, avondrood.

Kim lijkt op te zwellen

voor het verdwijnen

van de aarde.

Ver: klanken,

zachter,

stom

achter

bergflanken

van zeewater.

Gaia was ‘t, zij en

Ouranos, hun wellust.

Zij bracht voort in barensnood:

oceaan, wijds en geweldig,

wiens golven mij vervoeren klein en

drijvend. Wiegenlied, een knisperende schoot;

de titaan wil schuimend vertellen:

‘ik verhef en zal verkleinen,

rotsen en Armadavloot’.

U ziet: wanneer ik zwem bij Biarritz

brengt golf na golf , ja top na dal, mij iets.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Het was voor een wedstrijd, uitgeschreven door het blad Meander.

Maximaal toegestaan aantal regels: 25

Verplicht onderwerp: golven.

De titel is Biarritz.

p.s. Dit gedicht viel niet in de prijzen