Banaal collegiaal

Schoolgebouw. Twee units. Vast en nood. De schoolleiding is het oneens met koffie drinken op twee locaties. Dat moet centraal. Anders ontstaat er 'kliekjesvorming'. Toen het te druk werd in de personeelskamer en er geen zitplaatsen meer waren, opperde ik om dan maar op de wc te gaan zitten. Een collega zei gevat dat kliekjesvorming ook daar niet gewenst was. Over die situatie schreef ik het volgende lied:

Niet allen staan mij in gelijke mate aan.
't Is niet dat ik ze allemaal verfoei;
van sommigen raken mijn darmen in de knoei.
Dan moet ik eventjes gaan staan.

Deze aandrang aldus uitgevoerd,
strek ik mijn benen in het pad
achter een stoel die ik zojuist bezat
en is van wie d'rop heeft geloerd.

Omdat ik weer wil zitten op een stoel,
doch al die dingen thans bezet zie,
begeef ik mij naar het toilet

alwaar ik mij op het closet zet.
Elke arm leunt op een knie.
Ik krijg een specifiek gevoel.

Epiloog
Gisterenavond was ik met een clubje geestverwanten
in een kroeg een van de allerlaatste klanten.
Vrienden, sfeer, gepraat, gelach, muziekje;
nu weer alleen, vorm ik altijd nog een kliekje.

Sexy reflectie

Gekocht aan de voet van de Acropolis van Athene, september 2010

Ik denk de hele dag aan seks.
Mensen zeggen: Jantje?
Jongen? Kom, relax.
Waarop ik denk: welk standje?

Ik denk de hele dag aan seks,
met een bezemsteel desnoods,
een olifant, mijn ex.

Ze zeggen mij: jij hebt een complex.
Op mijn beurt zeg ik dan: relax,
jij hebt zeker zelf niks geks?

En soms, dan heb ik seks
met, zo blijkt, een heks,
want ik word betoverd
en ik sta perplex
omdat ik merk:
ik denk nu niet aan seks.